Annemarie Postma is het ook megazat!

"Wij worden wijzer als het om de rechten van de mens gaat, maar de rechten van het dier laten nog nadrukkelijk te wensen over. Voor die rechten moet gestreden worden. Zelf kunnen dieren dat niet, dus moeten WIJ dat doen. WIJ, die vinden dat respect voor dieren vooral een morele keuze is.

In élk emancipatieproces van onderdrukten speelde activisme een essentiële rol. Maar als het om dieren in de vee-industrie gaat (die van geboorte tot dood geen enkel respect en geen enkele compassie en liefde ontmoeten), is het vaak: 'Moet dat nou?' Ja, het móet. Koos van Zomeren schreef eens: ‘Ik geloof niet dat dieren kunnen emanciperen zoals slaven zijn geëmancipeerd, om de eenvoudige reden dat ze dan zouden moeten ophouden met dier te zijn, zoals slaven zijn opgehouden slaaf te zijn.’

Ik wil in zijn redenering toch vooral een hoopvolle gedachte lezen. Slaven zijn geen slaven meer omdat evolutie kennelijk toch 'vooruitgang' betekent, en wij dus ‘wijzer’ zijn geworden. Wij worden wijzer als het om de rechten van de mens gaat, maar de rechten van het dier laten nog nadrukkelijk te wensen over. Voor die rechten moet gestreden worden. Zelf kunnen dieren dat niet, dus moeten WIJ dat doen. WIJ, die vinden dat respect voor dieren vooral een morele keuze is. Want dat is het: een kwestie van moraal, van beschaving. Evenals je druk maken over lijden. Er bestaat geen morele rechtvaardiging of vergoelijking voor het toestaan van – en het wegkijken bij – lijden. Om welk wezen het ook gaat.

Ik las eens een mooi interview met prof. Kristofer Schipper, die zei: ‘Als we menen dat ons hoofd edel is [...] dan nemen wij deze beeldvorming mee in onze menselijke verhoudingen en onze verhouding tot de gehele natuur. Op grond hiervan brengen wij een hiërarchie aan. In het westen staat kennis bijvoorbeeld hoger op de ladder dan het ‘zijn’ en het gevoel. De mens staat boven het dier en de natuur in het algemeen. Deze mogen daarom ten bate van de mens zo goed als onbeperkt worden gebruikt. Maar deze hiërarchie is door het denken bedacht, bestaat in wezen niet’.

Het wordt hoog tijd dat dit besef terugkomt in onze wereld. Dieren zíjn geen ‘producten’ maar levende wezens die blijdschap, angst, stress en pijn kunnen ervaren en net als wij recht hebben op vrede, veiligheid en kwaliteit van leven. Dieren zijn onze gelijke. ALLE dieren op deze planeet zijn onze gelijke. De tijd wanneer er een einde moet komen aan het miserabele leven van de meest vergeten slachtoffers van onze samenleving is daarom niet morgen - maar NU."

 Annemarie Postma (schrijfster, EU-lijstduwer Partij voor de Dieren